Na samom jugu Bosne i Hercegovine smješten je grad, kako ga neki nazivaju, sunca i platana, Trebinje. Od Jadranskog mora udaljeno je svega 19 kilometara, od Dubrovnika 27 a Herceg Novog 38 km.
Trebinje je okruženo planinskim vijencima, brdima, kraškim poljima. Planina Leotar, Trebinjsko i Popovo polje, Ilijino brdo, Obodine, Vlaštica, Kravice, Petrine, Golo brdo, Strač, Hum, Vesac, te rijeka Trebišnjica, daju ovom gradu posebnost. Blaga klima, oko 260 sunčanih dana u godini, omogućili su razvoj brojnih kultura. Palme, masline, mandarine, smokve, vinova loza, razno povrće, duhan, dobro uspijevaju.
Grad je dobio ime po Trebišnjici koja je dio kompleksa podzemnih i nadzemnih voda, koja se na kraju ulijeva kod Dubrovnika u Jadransko more.
Geografski položaj privlačio je mnoge da se tu nastane. Najstariji stanovnici Trebinja bili su Iliri, a u VII vijeku prije nove ere doseljavaju Grci, Rimljani stižu u III vijeku prije nove ere, a dolazak Slavena veže se za VI vijek. Travuniju, kako se tada nazivalo Trebinje, 1168. godine preuzeo je Stefan Nemanja, a dolaskom Turaka Trebinje je bilo u sastavu bosanske države Tvrtka I. Turci su vladali od 1466. do 1870. godine, a nakon njih dolaze Austrougari.
U historiji grada spominje se dolazak Srpske vojske 1918. godine, kada mnogi muslimani napuštaju Trebinje seleći se u razne krajeve Bosne. Početkom minulog rata, 1992. godine, brojne hrvatske i muslimanske porodice opet napuštaju Trebinje, a dolaze Srbi iz Hrvatske.
Burna prošlost, brojna previranja, smjene vlasti, ostavila su traga u Trebinju. Razni objekti, vjerski i historijski, svjedoci su prošlih vremena.
U Trebinju sada živi oko 35.000 stanovnika. Jedan od poznatih Trebinjaca je Srđan Aleksić, koji je spašavajući sugrađanina muslimana, ubijen od strane Srpske vojske 1993. godine.
Dijelove ovog lijepog grada i njegovog okruženja na jugu Hercegovine pogledajte u pripremljenim fotografijama.
S.M.
