Sremska Mitrovica je jedan od najstarijih gradova u Evropi, sa životom koji na istom tlu traje oko 7.000 godina. To je grad sa tri imena (SIRMIUM, CIVITAS SANCTI DEMETRII, SREMSKA MITROVICA) i tri grba (antički, srednjovekovni, savremeni).

Koren imena Sirmium javlja se jos u doba Aleksandra Makedonskog, a prihvatili su ga i Rimljani kada su u I veku stare ere osvojili grad i ubrzo ga pretvorili u vazan vojnicki centar. U Sirmijumu i njegovoj okolini rođeno je nekoliko rimskih imperatora, da bi grad 293. godine nove ere postao jedna od četiri prestonice moćnog Carstva (vreme tetrarhije).

Najpoznatiji istoričar IV veka, Amijan Marcelin, nazvao je Sirmijum "slavnom i mnogoljudnom majkom gradova". Grad je bio metropola Panonije i Ilirika, ranohrišćanski centar sa episkopima i mučenicima koji su ušli u kalendar i istoriju.

U doba najvećeg procvata Sirmijuma, u III i IV veku, tu je postojala velika kovnica zlatnog i ostalog novca, raskošna carska palata, sa vodovodom i termama, hipodromom, pozoristem i amfiteatrom, forumom i drugim vaznim građevinama. Do sada je otkriveno osam ranohrišćanskih hramova, od kojih su najpoznatiji oni posvećeni sv. Irineju, sv. Dimitriju i sv. Sinerotu. U doba najvećeg progona hrisćana, 304. godine, na jednom od savskih mostova pogubljeni su prvi istorijski potvrđen episkop Sirmijuma Irinej i njegov đakon Dimitrije.

Posle proglašenja verske tolerancije, 313. godine, Sirmijum postaje važan crkveni hrišćanski centar. Tokom IV veka tu je održano nekoliko opšterimskih crkvenih sabora, na kojima su donošene poznate sirmijumske formule, potvđivano a zatim osuđivano tzv. arijansko učenje.

Krajem IV veka grad je došao pod vlast Istočnih Gota, da bi 441. godine praktično nestao u hunskom pokolju i velikom požaru. U Sirmijumu su se potom smenjivali razni vladari, da bi se 582. predao Avarima, a preživeli stanovnici emigrirali u Dalmaciju.

Posle niza vekova obavijenih istorijskom tamom, prelazeći iz ruke u ruku, grad je 1180. godine pripojen ugarskoj drzavi. Novo naselje dobilo je ime po srednjovekovnom manastiru Svetog Dimitrija-Grad Svetog Dimitrija (Civitas sancti Demetrii), Dimitrovica, Dmitrovica i konačno-Mitrovica.

Potom su se na vlasti smenjivali Turci, Ugari i Austrijanci, u doba Vojne granice Mitrovica je postala važno vojno i građansko naselje, a zatim i slobodan kraljevski grad sa potpunom autonomijom. Godine 1881. dobila je svog prvog opštinskog načelnika, Ćiru pl. Milekića, Gradsko zastupništvo, pravo na pečat i grb (s likom sv. Dimitrija, prema jednom očuvanom pečatu iz 1388. godine). Sremska Mitrovica je preživela dva svetska rata, da bi se do danas razvila u značajan administrativni, privredni, kulturni i prosvetni centar Srema.











[Edited by cupo on 15-06-2005 at 00:33 GMT]

Hotel "Merkur" u centru Sremske Mitrovice

Ovaj dio Sremske Mitrovice me podsjetio na nas Modrac sa ovim kaficem, nesto na fazon "Robinzona". Inace ovaj dio grada se zove "Brioni" i tu se raja kupa u Savi. Prilikom moje posjete uredjivala se plaza.





Ovo je setaliste uz Savu i slucajni prolaznici


[Edited by cupo on 15-06-2005 at 00:44 GMT]

Most, pri prelasku iz Macvanske u Sremsku Mitrovicu. Pravo me rastuzilo kad sam cuo da su na ovom mostu prije par dana poginula tri mladica, a samo jedan je prezivio. Naime cetvorica njih se nalazilo u autu i kasno nocu sletjeli su sa ovog mosta u Savu. Samo je jedan mladic prezivio

Pjesacki most koji spaja Macvansku i Sremsku Mitrovicu

Pogled na grad i na Savu

S druge strane mosta

Krovovi Sremske Mitrovice.


Bice jos slika spora mi veza za veceras dosta. Mogu vam reci da mi se pravo svidja ovaj podforum. A ujedno poziv i svim ostalim koji naprave neke slicice da nam stave.